အနတ္တ အကြောင်းအကျိုး – သူ့သဘောသူဆောင် အသစ်ဖြစ်ပေါ်ခြင်း

ကျွန်တော် ဒီနေ့ ရှင်းပြချင်တာက အနတ္တ အကြောင်းအကျိုး ဆိုတဲ့ သဘောတရားကြီးပါ။ ဒီအကြောင်းအရာဟာ မြတ်စွာဘုရားရဲ့ ဝါဒကြီးတစ်ခုလုံးရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ မြတ်စွာဘုရားရဲ့ တရားတော်တွေကို အနတ္တဝါဒ လို့ ခြုံငုံပြီး ခေါ်လို့ရပါတယ်။ ဒီအနတ္တသဘောတရားကို နားမလည်ဘဲနဲ့ အတ္တရှုထောင့်ကနေ လေ့လာနေသမျှ ကာလပတ်လုံး မြတ်စွာဘုရား ဆိုလိုချင်တဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကို ဘယ်တော့မှ သဘောမပေါက်နိုင်ပါဘူး။

အတ္တနှင့် အနတ္တ – စာရွက်တစ်ရွက်၏ နှစ်မျက်နှာ

ကျွန်တော် အမြဲပြောလေ့ရှိတာက အတ္တနဲ့ အနတ္တဟာ စာရွက်တစ်ရွက်ရဲ့ နှစ်မျက်နှာလို ဖြစ်တယ်။ ဒီနှစ်မျက်နှာဟာ ဘယ်တော့မှ မျက်နှာချင်းမဆိုင်ဘူး။ အတ္တနဲ့ အနတ္တရဲ့ သဘောက ပါးပါးလေးပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အမြင်က one hundred eighty degree ကွာတယ်။ ကျောခြင်းကပ်နေလို့ မမြင်နိုင်ဘူး။ ကျွန်တော့်အတွက် ဒီအနတ္တရဲ့ အမြင်ကို ပထမဆုံးတွေ့ခဲ့တုန်းက တအားကြီး ဆန်းသွားတယ်၊ တအားပြောင်းသွားတယ်။ လက်ခုပ်တီးရင် အသံမြည်တာပေါ့။ လက်ခုပ်မတီးရင် အသံမမြည်ဘူး။ သူတို့က အဲ့ဒီလိုပဲ စဉ်းစားတာလေ – သမုတိ (အကြောင်းအကျိုး) နဲ့။ ဒါ ဘာမှမဆန်းဘူး သူတို့အတွက်က သုံးနေကျ။ ကျွန်တော့်အတွက်က တအားကြီး ဆန်းသွားတယ်၊ ကိုယ် တစ်ခါမှ မကြုံဖူး မတွေ့ဖူးတဲ့ဟာကြီးကို တွေ့ရတာ။

အကြောင်းအကျိုး – အနတ္တ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်

အနတ္တ ဆိုတာကို နားလည်ဖို့ ပထမဆုံး သိရမယ့် အခြေခံက အကြောင်းအကျိုး ဆိုတဲ့ သဘောတရားပါ။ ရှင်သာရိပုတ္တရာ ကိုယ်တော်မြတ်ကြီး သောတာပန်ဖြစ်ခဲ့တယ်ဆိုတာက အရှင်အဿဇိဆိုတဲ့ ရဟန္တာကိုယ်တော်မြတ်ကြီးက ပထမဆုံးတရားဟောတဲ့ တရားလေးက ဒီအနတ္တပဲ။ “ ယေ ဓမ္မာ ဟေတုပ္ပဘဝါ၊ တေသံ ဟေတုံ တထာဂတော အာဟ” – ဖြစ်သမျှတရားတိုင်းမှာ အကြောင်းအရင်းခံ ရှိတယ်ဆိုတဲ့ ဒီတရားလေးနဲ့ပဲ သောတာပန်ဖြစ်သွားတာပါ။

ဒီအကြောင်းအကျိုးဆိုတာ သိပ်အရေးကြီးပါတယ်။ လောကကြီးမှာ အကြောင်းကောင်းရင် အကျိုးကောင်းမယ်၊ အကြောင်းမကောင်းရင် အကျိုးမကောင်းဘူးဆိုတာ သိပ္ပံပညာကလည်း cause and effect လို့ သိတယ်။ ဒါပေမဲ့ မြတ်စွာဘုရားရဲ့ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ် (အကြောင်းကိုစွဲ၍ အကျိုးဖြစ်ပုံ) ဆိုတဲ့ သဘောတရားက ဒီထက်ပိုပြီး နက်နဲတယ်။ ဒါဟာ ကမ္ဘာလောကမှာ ဘယ်သူမှ မသိခဲ့ဘူးတဲ့ ပညာကြီးပါ။

အကြောင်းနှင့်အကျိုး – သုံးမျိုးသော ဆက်နွယ်မှု

ကျွန်တော် ရှင်းပြချင်တာက အကြောင်းအကျိုး ဆိုတာ သုံးမျိုး ရှိတယ်။ ပထမတစ်ခုက ကံနှင့်ကံ၏အကျိုး (ကမ္မ-ဝိပါက) – ဒါက အတိတ်အကြောင်းအကျိုး ပါ။ ကျွန်တော်တို့ အတိတ်ကလုပ်ခဲ့တဲ့ ကုသိုလ်အကုသိုလ်ကံတွေက ပစ္စုပ္ပုန်မှာ အကျိုးပေးနေတာပါ။

ဒုတိယတစ်ခုက အာရုံနှင့်ဒွါရတိုက်မှုက အကြောင်း၊ ဝိညာဏ်ဖြစ်တာက အကျိုး – ဒါက ပစ္စုပ္ပန်အကြောင်းအကျိုး ပါ။ ဒီအကြောင်းအကျိုးကို ကျွန်တော် အသေးစိတ်ရှင်းပြချင်ပါတယ်။ ရူပါရုံ-အဆင်းက ကျေးဇူးပြုမှ မြင်စိတ် (စက္ခုဝိညာဏ်) ဖြစ်ပေါ်တာက အနတ္တ။ သဒ္ဒါရုံ-အသံက ကျေးဇူးပြုမှ ကြားစိတ် (သောတဝိညာဏ်) ဖြစ်ပေါ်တာက အနတ္တ။ ဂန္ဓာရုံ-အနံ့က ကျေးဇူးပြုမှ နံစိတ် (ဃာနဝိညာဏ်) ဖြစ်ပေါ်တာက အနတ္တ။ ရသာရုံ-အရသာက ကျေးဇူးပြုမှ စားစိတ် (ဇိဝှာဝိညာဏ်) ဖြစ်ပေါ်တာက အနတ္တ။ ဖောဋ္ဌဗ္ဗာရုံ-အထိက ကျေးဇူးပြုမှ ထိစိတ် (ကာယဝိညာဏ်) ဖြစ်ပေါ်တာက အနတ္တ။ ဓမ္မာရုံ-သဘောတရားက ကျေးဇူးပြုမှ ကြံစိတ် (မနောဝိညာဏ်) ဖြစ်ပေါ်တာက အနတ္တ။

တတိယတစ်ခုက ကိလေသာ-အကြောင်းနှင့် ကံ-အကျိုး (ကိလေသဝဋ်နှင့် ကမ္မဝဋ်) – အကြောင်း-ကိလေသာချုပ်လျှင် အကျိုး-ကံချုပ်၏။ ဒါက အလွန်အရေးကြီးတဲ့ သဘောတရားပါ။

အကြောင်းတရားတို့ပြည့်စုံမှ အကျိုးတရားတို့ဖြစ်ပေါ်ခြင်း

အကြောင်းတရားတို့ပြည့်စုံလျှင် အကြောင်းအားလျှော်သော အကျိုးတရားတို့သည် သူ့သဘောသူဆောင်ပြီး အသစ်အသစ် ဖြစ်ပေါ်ကုန်၏။ ဒီစကားလုံးတွေကို သေချာနားထောင်ပါ – “ သူ့သဘောသူဆောင်ပြီး အသစ်အသစ် ဖြစ်ပေါ်” တယ်။ ဒါဟာ အနတ္တလက္ခဏာ ရဲ့ နှလုံးသားပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

ဥပမာပေးရရင် စက္ခုပသာဒ (မျက်စိအကြည်) နှင့် ရူပါရုံ (အဆင်း) သည် အကြောင်းတရားဖြစ်၍ စက္ခုဝိညာဏ် (မြင်စိတ်) နာမ်သည် အကျိုးတရား ဖြစ်လေသည်။ ဒီမြင်မှုကိစ္စမှာ ရုပ်နှစ်ခု တိုက်မှုအကြောင်းကြောင့် နာမ်တစ်ခု အကျိုးဖြစ်ပေါ်တာပါ။ ဒီအကြောင်းအကျိုးမှာ ပုဂ္ဂိုလ်၊ သတ္တဝါ၊ ငါ၊ ငါ့ဥစ္စာ ဘာမှမပါဘူး။ အကြောင်းတိုက်ဆိုင်တိုင်း တတိယတစ်ခု (ဝိညာဏ်သိ) အသစ်ဖြစ်ပေါ်မှုကိုသာ သိမြင်ရတာပါ။

အတ္တအယူနှင့် အနတ္တအယူ – ခွဲခြားသိမြင်ခြင်း

အကျိုးတရားအပေါ်မှာ ပုဂ္ဂိုလ်၏ အလိုအတိုင်း အစိုးရတယ်၊ မိမိအလိုအတိုင်း ဖြစ်တယ်လို့ ထင်မြင်ယူဆလျှင် အတ္တအယူ ဖြစ်ပါတယ်။ ပုဂ္ဂိုလ်အလိုမပါဘဲ အကျိုးတရားဟာ အကြောင်းအားလျှော်စွာ ဖြစ်တယ်လို့ ယူလျှင် အနတ္တအယူ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီနှစ်ခုရဲ့ ခြားနားချက်ကို လက်တွေ့ကျကျ သိဖို့အတွက် လက်ခုပ်တီးကြည့်ပါ။ လက်ခုပ်တီးခြင်းဟာ အကြောင်းဖြစ်ပြီး လက်ခုပ်သံမြည်ခြင်းဟာ အကျိုး ဖြစ်ပါတယ်။ လက်ခုပ်တီးခြင်းဆိုတဲ့ အကြောင်းရှိနေပေမဲ့ လက်ခုပ်သံ မမြည်ပါနဲ့လို့ အကျိုးတရားအပေါ်မှာ ပုဂ္ဂိုလ်ရဲ့အလိုအတိုင်း အမိန့်ပေးလို့ အစိုးမရနိုင်ပါဘူး။ လက်ခုပ်မတီးဘဲ လက်ခုပ်သံမြည်အောင်လည်း လုပ်ယူလို့မရပါဘူး။ ထို့ကြောင့် မိမိအလိုဖြင့် အကျိုးတရားအပေါ်မှာ အစိုးမရဘဲ၊ အကျိုးတရားဟာ ပုဂ္ဂိုလ်အလိုမပါဘဲ အကြောင်းအားလျော်စွာသာ ဖြစ်ပေါ်ရပါတယ်။

အနတ္တလက္ခဏာ – သူ့သဘောသူဆောင်ခြင်း

ရုပ်တရားတို့သည် ပုဂ္ဂိုလ်သတ္တဝါ၏ အလိုကိုမလိုက်ဘဲ မိမိ၏သက်ဆိုင်ရာကိစ္စကိုသာ ဆောင်ရွက်တတ်သောကြောင့် အတ္တမဟုတ်၊ အနတ္တသာဖြစ်ကြကုန်၏။ ဝေဒနာသည် ခံစားခြင်းကိစ္စကို၎င်း၊ သညာသည် မှတ်သားခြင်း ကိစ္စကို၎င်း၊ သင်္ခါရသည် စေ့ဆော်ခြင်းကိစ္စကို၎င်း၊ ဝိညာဏ်သည် သိခြင်း ကိစ္စကို၎င်း မိမိတို့၏သက်ဆိုင်ရာကိစ္စတို့ကိုသာ သူ့သဘောသူဆောင်ကာ ဆောင်ရွက်ကြကုန်၏။ ထို့ကြောင့် ထိုထိုကိစ္စတို့သည် အတ္တ၏ကိစ္စလည်း မဟုတ်သလို အတ္တက စီမံဆောင်ရွက်နေသည်လည်း မဟုတ်။

ဝေဒနာသည် အကောင်းအဆိုးနှစ်မျိုးလုံးကို အာရုံကိုလိုက်၍ ခံစား၏။ အတ္တအလို ပုဂ္ဂိုလ်အလိုအတိုင်း ခံစားခြင်းမဟုတ်။ ထို့အတူ သညာသည်လည်း အကောင်းအဆိုးတို့ကို သူ့သဘောသူဆောင် မှတ်သား၏။ အတ္တအလို ပုဂ္ဂိုလ်အလိုနှင့် လုံးဝမသက်ဆိုင်ပေ။ သညာ သည်သာ အတ္တဖြစ်ပါမူ အကောင်းကိုသာ ရွေး၍မှတ်သားပေမည်။ သင်္ခါရကြောင့် ကုသိုလ် အကုသိုလ်တို့သည် ဖြစ်ပေါ်ရ၏။ ထို့အတူ ဝိညာဉ်ကြောင့် ကောင်းသောအာရုံကို၎င်း၊ ဆိုးသောအာရုံကို၎င်း သိရကုန်၏။ တကယ်၍ အတ္တအလို ပုဂ္ဂိုလ်အလိုအတိုင်းဖြစ်ပါမူ အကုသိုလ်ကိုသော်၎င်း မကောင်းသောအာရုံတို့ကိုသော်၎င်း မဖြစ်ပေါ် အောင် စီမံ ချယ်လှယ်နိုင်ပေမည်။ ထို့ကြောင့် ခန္ဓာငါးပါးတို့ကို စီမံချယ်လှယ်နိုင် သော အတ္တဟူသည် မရှိသောကြောင့်၎င်း၊ ပုဂ္ဂိုလ်သတ္တဝါတို့၏ အလိုမလိုက်သောကြောင့်၎င်း အနတ္တတရားများသာ ဖြစ်ကြကုန်၏။

အနိစ္စနှင့် အနတ္တ – ဆက်စပ်မှု

အသစ်ဖြစ်ပေါ်တဲ့ ရှေ့စိတ်ကို နောက်စိတ်နဲ့သတိပြုတာက အနိစ္စပါ။ စိတ်သည် တစ်ချိန်တွင် နှစ်စိတ်ပြိုင်မဖြစ်သောကြောင့် နောက် စိတ်ဖြစ်ပါက ရှေ့စိတ်ချုပ်ပြီးဖြစ်၏။ လက်တွေ့တွင် တစ်စိတ်ပြီး တစ်စိတ် အစားထိုး နေမှု – ရုပ်နာမ် (အစဉ်အတန်း) ကိုသာ ဉာဏ်ဖြင့် သိမြင်နိုင်၏။ ယင်းဖြစ်စဉ်ကို သတိသမ္ပဇဉ် ဖြင့် ဆင်ခြင်၍ (အသစ်ဖြစ်တိုင်း အဟောင်းချုပ်ပျက်မှု) အနိစ္စလက္ခဏာ ကို မျက်မြင်မဟုတ် ဉာဏ်မြင် ဖြင့်သာ ထိုးထွင်း၍ သိမြင်နိုင်လေသည်။

ဒီအနိစ္စလက္ခဏာကို ကိုယ်တွေ့မဟုတ်၊ ဉာဏ်တွေ့ ဖြင့်သာ သိမြင်နိုင်ပါသည်။ သမာဓိအားကောင်းလာတဲ့ အချိန်မှာ ထိမှသိတယ်ဆိုတဲ့ သဘောပေါက်သွားတာ။ သိတာ အမြဲမရှိဘူးဆိုတဲ့ အဲ့ဒီလို သိတာ အနိစ္စမြင်သွားတာပဲ။

အနတ္တ၏ နက်နဲမှု – ဘုရားပွင့်ခြင်း၏ နှစ်သာရ

မြတ်စွာဘုရားမပွင့်ခင်က အနတ္တဆိုတာ ထင်ရှားမရှိခဲ့ဘူး။ ဘုရားပွင့်မှပဲ ဒီအနတ္တဆိုတဲ့ စကားလုံးတွေက ထင်ရှားလာတာ။ အဲဒီတုန်းက လောကကြီးမှာ အတ္တ (ငါ၊ ငါ့ဥစ္စာ) အနေနဲ့ပဲ စဉ်းစားခဲ့ကြတာ။ ရုပ်နာမ်ကြီးကို အတ္တအနေနဲ့ပဲ နှလုံးသွင်းခဲ့ကြတာ။ အတ္တနဲ့ပဲ ဆင်းရဲတွေက လွတ်ချင်ခဲ့ကြတာ။ အဲဒီအတွက် ကျင့်ကြံပွားများအားထုတ်လို့ ကာမသုခလ္လိကာနုယောဂအကျင့် နဲ့ အတ္တကိလမထာနုယောဂအကျင့် ဆိုပြီးတော့ ကာမဂုဏ်ခံစားတဲ့အစွန်းနဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ညှင်းဆဲတဲ့အစွန်းဆိုပြီးတော့ ဒီဟာတွေနဲ့ အမှန်တော့ ကိလေသာက လွတ်မြောက်ဖို့ကြိုးပမ်းကြတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ အတ္တနဲ့သွားပြီးတော့ ကြိုးစားနေတဲ့အတွက် အစွန်းနှစ်ပါးတွေထဲ ရောက်ကုန်တယ်။

မြတ်စွာဘုရားပွင့်မှ မဇ္ဈိမပဋိပဒါ ဆိုတဲ့ ဒီအနတ္တရှုထောင့်ကနေပြီးတော့ ဒီဆင်းရဲခပ်သိမ်း ချုပ်ငြိမ်းတဲ့ဆီကို ရောက်ခဲ့တာ။ မြတ်စွာဘုရားက ရုပ်နာမ်နှစ်ပါး၊ ခန္ဓာငါးပါးပဲရှိတော့ ဒီ ဝိညာဉ်ကောင်၊ လိပ်ပြာကောင်၊ အသက်ကောင်မဟုတ်ဘူးဆိုတဲ့ အတ္တသဘောကို ငြင်းလိုက်လို့ “ န” ဆိုတာ ငြင်းတာ။ အတ္တမရှိဘူး။ အဲ့လို ဝိညာဉ်ကောင်၊ လိပ်ပြာကောင်၊ အသက်ကောင်မရှိဘူးဆိုပြီးတော့ ဒါကို အနတ္တ လို့ခေါ်တယ်။

နိဗ္ဗာန်နှင့် အနတ္တ – အကြောင်းချုပ်လျှင် အကျိုးချုပ်ခြင်း

နိဗ္ဗာန်ဆိုတာ ဘာလဲ။ နိဗ္ဗာန်ဆိုတာ အကြောင်းချုပ်လို့ အကျိုးချုပ်သွားတာ နိဗ္ဗာန်ပဲ။ ဒါ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်မှာ သမုဒယသစ္စာ နဲ့ နိရောဓသစ္စာ ကိုပဲ ဟောခဲ့တာ။ အကြောင်းချုပ်ရင် အကျိုးချုပ်တယ်။ ဒါက နိဗ္ဗာန်ပဲလေ။ ကျွန်တော်တို့က နိဗ္ဗာန်ကို တစ်ခါတစ်လေ စဉ်းစားတဲ့အခါ လွန်နေတာ။ ဝါဒတွေကတော့ တချို့ကတော့ ဒီနိဗ္ဗာန်ကို မြတ်စွာဘုရား၊ ရဟန္တာတွေက ဒီနိဗ္ဗာန်ဆိုတဲ့ တစ်နေရာမှာ၊ ငြိမ်းချမ်းတဲ့နေရာမှာ ရှိနေကြတယ်ပေါ့။ ဘုံတစ်ခုအနေနဲ့။ အဲ့ဒီကနေပြီးတော့ ကြွလာတယ်ပေါ့။ အဲ့လိုတွေလည်း ယူဆတာတွေလည်း ရှိတယ်။ ဒါတွေကတော့ ထားပါတော့။

ကျွန်တော်တို့က ဒီ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်မှာ အကြောင်းဖြစ်လို့ အကျိုးဖြစ်တယ်၊ အကြောင်းချုပ်လို့ အကျိုးချုပ်တယ်ကို သေချာစဉ်းစားဖို့ကောင်းတယ်။ ဒါ သမုဒယသစ္စာနဲ့ နိရောဓသစ္စာကို ဟောကြားခဲ့တယ်။ နိရောဓသစ္စာဆိုတာ နိဗ္ဗာန်ပဲ။ နိဗ္ဗာန်ဆိုတာ အကြောင်းချုပ်လို့ အကျိုးချုပ်သွားတာပဲ။ အဲဒါ အနတ္တပဲ။ အကြောင်းဖြစ်လို့ အကျိုးဖြစ်တယ်၊ အကြောင်းချုပ်လို့ အကျိုးချုပ်တယ်ဆိုတာ အနတ္တကြီးပဲ။

အနတ္တ – ပညာရပ်တစ်ခုအဖြစ် လေ့လာခြင်း

အနတ္တဆိုတာ ပညာကြီးပါ။ အလွန်နက်နဲတဲ့ ပညာကြီး။ ကမ္ဘာကမသိပါဘူး။ အလွန်လေ့လာသင့်တာပါ။ အမှန်တော့ လုပ်စရာတွေကတော့ အများကြီးပေါ့။ ဒါပေမဲ့လည်း သာမန်လူတွေ နားလည်လောက်အောင်အထိ ကျွန်တော်တို့ တင်ပြနိုင်ဖို့ အရေးကြီးတယ်။ သာမန်လူတွေအတွက် လက်လှမ်းမီတဲ့ အသိတစ်ခုလောက်နဲ့ အကြောင်းဖြစ်လို့ အကျိုးဖြစ်၊ အကြောင်းချုပ်လို့ အကျိုးချုပ်ဆိုတာ သာမန်လူတွေ သဘောပေါက်ပါတယ်။

ဒီအနတ္တသဘောက အလွန်လေးနက်တာ။ သူများကို နားလည်အောင် ပြောဖို့ အလွန်ခက်တာ။ ကျွန်တော်သာ တောင်တွေးမြောက်တွေးပြီးတော့ ဉာဏ်က စဉ်းစားတတ်လို့ လူတွေကို ဘယ်လိုသင်ရမယ်ဆိုတဲ့ အတိတ်က အကြောင်းလေး ဖြည့်ဆည်းခဲ့ပုံရတယ်။ ဒါကြောင့်မို့လို့ နည်းနည်း ဒီအနတ္တကို တင်ပြနိုင်လာတာ။ နို့မဟုတ်ရင် ဒီအနတ္တကို သူတစ်ပါးကို ပေးဖို့ နားလည်အောင် တင်ပြဖို့က တအားခက်တာ။

သစ္စာနယ်မှ အကြောင်းအကျိုး – အဆုံးသတ်

ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ် ဖြစ်သော အကြောင်းကိုစွဲ၍ အကျိုးဖြစ်ပုံကို ဟုတ်တိုင်းမှန်စွာ သိမြင်ပါလျှင် အနတ္တလက္ခဏာသည် သူ့သဘောအတိုင်း ဉာဏ်တွင် ပေါ်လွင် ထင်ရှားလာပေမည်။ ဤသို့ဖြင့် ဉာဏ်အမြင်တွင် ပရမတ်ရုပ်နာမ်တို့၏ အနတ္တသဘာဝသည် ထင်ရှားလာသောအခါ အောက်ပါအတိုင်း သစ္စာဝင်နိုင်လေသည်။

ပထမ – ပိုင်းခြားသိရသော ပရမတ်ရုပ်နာမ်သည် ဒုက္ခသစ္စာ။ ဒုတိယ – ပယ်ရသော အဝိဇ္ဇာ၊ တဏှာ၊ ဥပါဒါန်သည် သမုဒယသစ္စာ။ တတိယ – ရုပ်နာမ်တို့အပေါ်မှာ အကြောင်းအကျိုး အနတ္တလက္ခဏာ ပွားရသော သတိ၊ ပညာသည် မဂ္ဂသစ္စာ။ စတုတ္ထ – အနတ္တအမြင်ကြောင့် ဒိဋ္ဌိ-တဏှာ ချုပ်ခြင်းသည် နိရောဓသစ္စာ။

အဲဒီလောက်သိသွားရင် ကျွန်တော်တို့ သာမန်လူတွေအတွက်က သာသနာနဲ့တွေ့ရကျိုးနပ်ပါတယ်။ မြတ်စွာဘုရား လေးသင်္ချေကမ္ဘာတစ်သိန်း ပါရမီတွေဖြည့်ခဲ့တာ၊ သတ္တဝါတွေ ဒီလိုသိသွားရင် မြတ်စွာဘုရား သူ့ကိုယ်သူ ကျေနပ်မှာပါ။ သူဖြည့်ဆည်းရကျိုးနပ်တယ်လို့ပဲ သူကျေနပ်မှာ။ အဲ့ဒီလောက်သိအောင် ကျွန်တော်တို့ လုပ်ပေးနိုင်ပါတယ်။ လုပ်ပေးနိုင်အောင်လည်း ကြိုးစားရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ သာသနာနဲ့တွေ့တုန်းမှာ မြတ်စွာဘုရားရဲ့ ကျေးဇူးတွေလည်း ဆပ်ခွင့်ရတုန်းမှာ ဆပ်ရမှာဖြစ်ပါတယ်။ အခြေအနေတွေလည်း ပေးနေပါတယ်။ မသိနိုင်တာမဟုတ်ပါဘူး။ ကြိုးစားပြီးသိအောင်လုပ်ပြီးတော့ မျှဝေပေးဖို့လည်း အရေးကြီးပါတယ်။

ဤသို့ဖြင့် အနတ္တ အကြောင်းအကျိုး ဆိုတဲ့ သဘောတရားကြီးကို ကျွန်တော် ရှင်းလင်းတင်ပြလိုက်ပါသည်။ ဒီသဘောတရားကို သေချာနားလည်ပြီး လက်တွေ့ဘဝမှာ အသုံးချတတ်လာကြပါစေ။

Dr. Soe Lwin (Mandalay)