ကုသိုလ်က အကုသိုလ်ကို ပယ်နိုင်ခြင်းနှင့် ကံ၏သဘောတရား

ကျေးဇူးတင်ပါသည် ညီအစ်ကို။ သင်မေးမြန်းထားသော မေးခွန်းသည် အလွန်အခြေခံကျပြီး အရေးကြီးသည့် မေးခွန်းတစ်ခုဖြစ်ပါသည်။ ငါတို့ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်များအနေဖြင့် ကုသိုလ်နှင့် အကုသိုလ်၏ သဘောတရားကို နားလည်သဘောပေါက်ရန် အလွန်လိုအပ်ပါသည်။ သင်ငယ်ငယ်တုန်းကတည်းက မှတ်မိထားသော ဒေဝဒတ်လုပ်ကြံမှု၏ ဥပမာကို ယူ၍ မေးမြန်းခြင်းသည် လွန်စွာကောင်းမွန်ပါသည်။

မြတ်စွာဘုရားနှင့် ဒေဝဒတ်၏ဥပမာ

မြတ်စွာဘုရားသည် ဘုရားအဖြစ်ရောက်ရှိပြီးသော်လည်း ဒေဝဒတ်က ကျောက်တုံးကြီးဖြင့် လုပ်ကြံသောအခါ ထိုကျောက်တုံးသည် အဆင့်ဆင့်ကွဲ၍ နောက်ဆုံးတွင် ကျောက်စလေးတစ်ခုသာကျန်ရစ်ပြီး မြတ်စွာဘုရား၏ ခြေမတော်ကို ထိခိုက်စေခဲ့ပါသည်။ ဤအဖြစ်အပျက်သည် ဝဋ်ကြွေးရှိနေသေးခြင်းကြောင့်ဟု ရှေးက ငါတို့သင်ကြားခဲ့ကြပါသည်။ ထို့ကြောင့် သင်က “ ကုသိုလ်က အကုသိုလ်ကို မပယ်နိုင်ဘူး၊ dilute လုပ်နိုင်သည်သာ” ဟု နားလည်ထားခဲ့ခြင်းဖြစ်ပါသည်။

ဤအမြင်သည် တစ်ဖက်တွင် မှန်ကန်ပါသည်။ သို့သော် နောက်တစ်ဖက်တွင် နက်နဲသော သဘောတရားများကို နားလည်ရန် လိုအပ်ပါသည်။ ငါယခု ရှင်းပြပေးလိုပါသည်။

ကုသိုလ်နှင့် အကုသိုလ်၏ အမှန်တရား

ကုသိုလ်ဆိုသည်မှာ အပြစ်ကင်းပြီး ကောင်းသော အကျိုးကိုပေးသည့် စိတ်ဖြစ်သည်။ အကုသိုလ်ဆိုသည်မှာ အပြစ်ရှိပြီး မကောင်းသော အကျိုးကိုပေးသည့် စိတ်ဖြစ်သည်။ မြတ်စွာဘုရားက “ မကောင်းမှုကို ရှောင်ရမည်၊ ကောင်းမှုကို ဆောင်ရမည်” ဟု ဟောကြားတော်မူခဲ့ပါသည်။ ဤနှစ်ခုသည် အခြေခံသဘောတရားဖြစ်ပါသည်။

သင်မေးသော မေးခွန်း၏ အဓိကကျသော အချက်မှာ ကုသိုလ်သည် အကုသိုလ်ကို ပယ်နိုင်သလား၊ dilute လုပ်နိုင်သည်သာလား ဆိုသည့် အချက်ဖြစ်ပါသည်။ ငါ့အမြင်တွင် ဤနှစ်ခုသည် အဆင့်ဆင့်ကွာခြားသော အကျိုးသက်ရောက်မှုများဖြစ်ပါသည်။

ကံကုသိုလ်နှင့် dilute ပြုခြင်း

ကံကုသိုလ်သည် ငါတို့လုပ်ဆောင်သော ကောင်းမွန်သည့် ကံများဖြစ်သည်။ ဤကုသိုလ်များသည် အကုသိုလ်ကံများ၏ အကျိုးကို dilute ပြုနိုင်ပါသည်။ ဥပမာအားဖြင့် အတိတ်ဘဝတွင် သင်သည် အကုသိုလ်ကံတစ်ခုကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်ဆိုပါစို့။ ထိုကံသည် အကျိုးပေးရန် အချိန်ရောက်သောအခါ သင်သည် ဆင်းရဲဒုက္ခကို ခံစားရမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် သင်သည် ဤဘဝတွင် ကုသိုလ်ကံများစွာ ပြုလုပ်ထားခဲ့လျှင် ထိုကုသိုလ်ကံများသည် အကုသိုလ်ကံ၏ အကျိုးကို ပေါ့ပါးစေနိုင်ပါသည်။ ဤသည်ကို dilute ပြုခြင်းဟု ခေါ်ပါသည်။

မြတ်စွာဘုရား၏ ခြေမတော်ထိခိုက်ခြင်းသည် ဤသဘောတရားကို ပြသပါသည်။ အတိတ်ဘဝတွင် မြတ်စွာဘုရားသည် အကုသိုလ်ကံတစ်ခုကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ထိုကံသည် အကျိုးပေးရန် ရောက်ရှိလာသောအခါ ဒေဝဒတ်၏ လုပ်ကြံမှုဖြင့် ခြေမတော်ထိခိုက်ခြင်းကို ခံစားခဲ့ရပါသည်။ သို့သော် မြတ်စွာဘုရားသည် ကုသိုလ်ပါရမီများစွာကို ပြည့်စုံထားခဲ့သောကြောင့် ထိုအကုသိုလ်ကံ၏ အကျိုးသည် အလွန်ပေါ့ပါးသွားခဲ့ခြင်းဖြစ်ပါသည်။ မူလတွင် ထိုကံသည် သေဆုံးခြင်းအထိ ဖြစ်စေနိုင်သော ကံဖြစ်ခဲ့ပေမည်။ သို့သော် ကုသိုလ်များ၏ dilute ပြုမှုကြောင့် ခြေမတော်ထိခိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်ခဲ့ပါသည်။

ဉာဏ်ကုသိုလ်နှင့် အကုသိုလ်ပယ်ဖျက်ခြင်း

သို့သော် ဉာဏ်ကုသိုလ်သည် အကုသိုလ်ကို လုံးလုံးပယ်ဖျက်နိုင်ပါသည်။ ဉာဏ်ကုသိုလ်ဆိုသည်မှာ သတိ၊ သမာဓိ၊ ပညာတို့ဖြင့် ပြည့်စုံသော စိတ်ဖြစ်သည်။ ဝိပဿနာတရားအားထုတ်ခြင်းဖြင့် ပေါ်ပေါက်လာသော ဉာဏ်သည် အကုသိုလ်ကံများကို အမြစ်ပြတ်စေနိုင်ပါသည်။

မြတ်စွာဘုရားသည် အရဟတ္တမဂ်ဉာဏ်ရရှိသောအခါ ကိလေသာအမြစ်များ လုံးလုံးပြတ်သွားပါသည်။ ထို့ကြောင့် ဘုရားဖြစ်ပြီးနောက် အကုသိုလ်စိတ်သစ်များ မဖြစ်တော့ပါ။ သို့သော် အတိတ်ကံများသည် အကျိုးပေးရန် ကျန်ရှိနေသေးပါသည်။ ဤအတိတ်ကံများသည် ဝဋ်ကြွေးဟု ခေါ်ပါသည်။ ဤဝဋ်ကြွေးများသည် ဤဘဝတွင်သာ အကျိုးပေးနိုင်ပါသည်။ နောက်ဘဝတွင် မြတ်စွာဘုရားသည် ပရိနိဗ္ဗာန်စံဝင်တော်မူမည်ဖြစ်သောကြောင့် ဝဋ်ကြွေးများ မကျန်ရှိတော့ပါ။

သတိနှင့် ဥပါဒါန်

ငါတို့သည် နေ့စဉ်ဘဝတွင် သတိဖြင့် နေထိုင်ရန် လိုအပ်ပါသည်။ သတိရှိသောအခါ ဥပါဒါန်(စွဲလမ်းမှု) မကပ်ပါ။ ဥပါဒါန်မကပ်သောအခါ ကံသစ်များ မဖြစ်ပေါ်ပါ။ ကံသစ်များ မဖြစ်ပေါ်သောအခါ သံသရာမလည်ပါ။ ဤသည်ကို ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်ဆိုင်ရာ သဘောတရားဖြင့် နားလည်နိုင်ပါသည်။

ရှေ့စိတ်ပြီး နောက်စိတ်မှာ သတိရှိဖို့သာ လိုရင်းဟု ငါအမြဲပြောပါသည်။ မျက်စိဖြင့် မြင်သောအခါ မြင်တယ်ဟု သတိရှိပါ။ နားဖြင့် ကြားသောအခါ ကြားတယ်ဟု သတိရှိပါ။ ဤသို့ ပစ္စုပ္ပန်တည့်တည့်တွင် သတိရှိနေခြင်းဖြင့် ဥပါဒါန်ကို အစားထိုးနိုင်ပါသည်။

မိတ်ကောင်းဆွေကောင်းနှင့် အလေ့အကျင့်

သင်မေးသော နောက်မေးခွန်းတွင် “ ဒေါသဖြစ်လာမှုအပေါ် ဘယ်လို စိတ်ဖြေပြီး နေသင့်လဲ” ဟု မေးထားပါသည်။ ငါပြောချင်သည်မှာ နေ့စဉ်နှလုံးသွင်းနိုင်ဖို့အတွက် မိတ်ကောင်းဆွေကောင်းများ လိုအပ်ပါသည်။ ကိုယ်တစ်ယောက်တည်းနေလျှင် အလေ့အကျင့်ဖြစ်ရန် ခက်ခဲပါသည်။ ဓမ္မမိတ်ဆွေများနှင့် စုဖွဲ့ပြီး တရားဆွေးနွေးခြင်း၊ တရားပြောဆိုခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်ရန် လိုအပ်ပါသည်။

ဒေါသဖြစ်သောအခါ အကြောင်းအကျိုးများကို သိရန် လိုအပ်ပါသည်။ ဒေါသသည် အကုသိုလ်ဖြစ်သည်။ ဒေါသကြောင့် ကံသစ်များ ဖြစ်ပေါ်ပါသည်။ ထိုကံသစ်များသည် ဆင်းရဲဒုက္ခကို ဖြစ်စေပါသည်။ ဤသဘောတရားကို နှလုံးသွင်းပါ။ ဒေါသဖြစ်သောအခါ သတိဖြင့် သတိပြုပါ။ “ ဒေါသဖြစ်နေတယ်” ဟု သတိရှိပါ။ ထိုသို့ သတိရှိခြင်းဖြင့် ဒေါသသည် တဖြည်းဖြည်းလျော့ကျသွားပါမည်။

နိဂုံး

ကုသိုလ်သည် အကုသိုလ်ကို dilute ပြုနိုင်ပြီး ဉာဏ်ကုသိုလ်သည် အကုသိုလ်ကို အမြစ်ပြတ်စေနိုင်ပါသည်။ ငါတို့သည် ကံကုသိုလ်မှ ဉာဏ်ကုသိုလ်သို့ ရောက်ရှိရန် သတိ၊ သမာဓိ၊ ပညာတို့ကို ပွားများအောင် ကြိုးစားရမည်ဖြစ်ပါသည်။ နေ့စဉ်ဘဝတွင် ရှေ့စိတ်ပြီး နောက်စိတ်မှာ သတိရှိဖို့ကို အလေ့အကျင့်ပြုပါ။ မိတ်ကောင်းဆွေကောင်းများနှင့် တရားဆွေးနွေးပါ။ ဤသို့ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် သင်သည် ကိလေသာဆင်းရဲမှ တဖြည်းဖြည်း လွတ်မြောက်သွားပါမည်။

ကျေးဇူးတင်ပါသည် ညီအစ်ကို။ သင်၏ မေးခွန်းသည် အလွန်ကောင်းမွန်ပါသည်။ ဆက်လက်၍ သတိဖြင့် အားထုတ်ပါ။ သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာတို့ကို နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချပါ။ တယ်လီဖုန်းကို မမေ့သကဲ့သို့ သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာကိုလည်း မမေ့ပါနှင့်။ ဤသည်ကား တန်ဖိုးအရှိဆုံးသော ပစ္စည်းဖြစ်ပါသည်။

Dr. Soe Lwin (Mandalay)