ဆရာကြီး ဒေါက်တာစိုးလွင် (မန္တလေး) ရေးသားပြုစုထားသော “ဝိပဿနာအခြေခံ နှင့် အလုပ်ပေးတရား” စာအုပ်မိတ်ဆက်
ဒီနေ့မှာတော့ ဆရာကြီး ဒေါက်တာစိုးလွင် (မန္တလေး) ရေးသားထားတဲ့ “ဝိပဿနာအခြေခံ နှင့် အလုပ်ပေးတရား” ဆိုတဲ့ စာအုပ်လေးအကြောင်းကို မိတ်ဆက်ပေးချင်ပါတယ်။ ဒီစာအုပ်ဟာ ဝိပဿနာတရား အားထုတ်လိုသူတွေအတွက် အခြေခံကစပြီး လက်တွေ့ကျင့်ကြံအားထုတ်ပုံအထိ ရှင်းလင်းရေးသားထားတဲ့ လက်စွဲစာအုပ်ကောင်း တစ်အုပ်ဖြစ်ပါတယ်။
စာအုပ်ထဲမှာပါဝင်တဲ့ အဓိက အနှစ်သာရတွေနဲ့ လက်တွေ့ကျင့်စဉ်ဆိုင်ရာ အချက်အလက်တွေကို အောက်ပါအတိုင်း ကောက်နုတ်တင်ပြလိုက်ပါတယ်။
၁။ ဝိပဿနာအားထုတ်သူတို့အတွက် မရှိမဖြစ် အခြေခံဉာဏ် (၂) ပါး
ဝိပဿနာခရီးကို စတင်လျှောက်လှမ်းမယ့် ယောဂီတစ်ယောက်အနေနဲ့ အခြေခံကျကျ ပိုင်နိုင်ထားရမယ့် ဉာဏ်နှစ်ပါးရှိကြောင်း ဆရာက ညွှန်ပြထားပါတယ်။
- နာမရူပပရိစ္ဆေဒဉာဏ် (နာမ်ရုပ်ကို ပိုင်းခြားသိခြင်း): ဒါဟာ ‘ငါ၊ သူတစ်ပါး၊ ယောကျ်ား၊ မိန်းမ’ ဆိုတဲ့ အယူမှား (ဒိဋ္ဌိ) ကို ပယ်ဖို့အတွက် အခြေခံဉာဏ်ဖြစ်ပါတယ်။
- ပစ္စယပရိဂ္ဂဟဉာဏ် (အကြောင်းတရားကို သိမ်းဆည်းခြင်း): ဖြစ်ပျက်နေသမျှ အရာရာဟာ အကြောင်းအကျိုးသာဖြစ်တယ်လို့ သိမြင်ပြီး သံသယ (ဝိစိကိစ္ဆာ) ကို ပယ်ရှားနိုင်ဖို့ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီဉာဏ်နှစ်ပါးကို စာသိ၊ ကြံစည်သိ မဟုတ်ဘဲ ကိုယ်ပိုင်သိ၊ မျက်မှောက်သိအနေနဲ့ ပိုင်နိုင်ထားသူကို “စူဠသောတာပန်” (သောတာပန်အငယ်စား) လို့ ခေါ်ဆိုနိုင်ပြီး မဟာသောတာပန်ဖြစ်ဖို့ အလားအလာရှိသူ ဖြစ်ပါတယ်။
၂။ စာတွေ့မှ လက်တွေ့သို့ (Scientific Approach)
ဆရာကြီးဟာ ဆရာဝန်တစ်ဦးဖြစ်တဲ့အလျောက် ဝိပဿနာတရားအားထုတ်မှုကို သိပ္ပံပညာရဲ့ လက်တွေ့အသုံးချမှု (Application) နဲ့ နှိုင်းယှဉ်ပြထားပါတယ်။ ဓမ္မသင်တန်းတွေမှာ စာမေးပွဲအောင်ဖို့ လေ့လာတာထက်၊ မိမိသင်ယူထားတဲ့ တရားသဘောတွေကို လက်တွေ့ဘဝမှာ ‘ငါ’ ဆိုတဲ့ အစွဲဖြုတ်ဖို့ ဘယ်လိုအသုံးချမလဲဆိုတာကို အလေးပေးထားပါတယ်။
၃။ ဥပါဒါန်ဖြုတ်ဖို့ အလုပ်ပေးတရား
ဝိပဿနာအားထုတ်ရာမှာ အဓိက ရန်သူကတော့ အဝိဇ္ဇာ၊ တဏှာ နဲ့ ဥပါဒါန်တို့ ဖြစ်ပါတယ်။ အဝိဇ္ဇာနဲ့ တဏှာက သိမ်မွေ့ပေမယ့် “ဥပါဒါန်” (စွဲလမ်းမှု) ကတော့ ထင်ရှားပါတယ်။ ဒါကြောင့် မျက်စိ၊ နား၊ နှာ၊ လျှာ၊ ကိုယ်၊ စိတ် ဆိုတဲ့ တံခါးခြောက်ပေါက်မှာ အာရုံနဲ့တိုက်တိုင်း “ငါ၊ ငါ့ဥစ္စာ” လို့ စွဲလမ်းမှု (ဥပါဒါန်) ဖြစ်၊ မဖြစ်ကို သတိထားကြည့်ဖို့ နည်းပေးထားပါတယ်။ ဥပါဒါန်မကပ်ရင် ကံမမြောက်တော့ဘဲ သံသရာပြတ်မယ့်နည်းလမ်းကို ရှင်းပြထားပါတယ်။
၄။ ပညတ် နဲ့ ပရမတ် ခွဲခြားပုံ
လက်တွေ့ရှုမှတ်ရာမှာ “ငါ၊ သူတစ်ပါး၊ လက်၊ ခြေ” ဆိုတဲ့ ပညတ်နယ်ကနေ ဖောက်ထွက်ပြီး ပရမတ် (အရှိတရား) ကို မြင်အောင်ကြည့်ဖို့ လိုပါတယ်။
- ဥပမာ – လက်နဲ့ စားပွဲ ထိလိုက်တဲ့အခါ “လက်” လည်းပျောက်၊ “စားပွဲ” လည်းပျောက်ပြီး မာတာ (ပထဝီ)၊ ပူတာ (တေဇော)၊ လှုပ်တာ (ဝါယော) ဆိုတဲ့ ဓာတ်သဘော သက်သက်ကိုသာ ဉာဏ်နဲ့ မြင်အောင်ကြည့်ရပါမယ်။
- ရေနဲ့ ရေခဲ ဥပမာ – ရေခဲမှာ ဖွဲ့စည်းမှု (အာပေါ) အားကောင်းလို့ မာကျောမှု (ပထဝီ) ပိုထင်ရှားတာဖြစ်ပြီး၊ ဒါတွေဟာ ဓာတ်သဘောမျှသာ ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းပြထားပါတယ်။
၅။ လက်တွေ့ကျင့်စဉ် အလုပ်ပေး (How to Practice)
စာအုပ်ရဲ့ ဒုတိယပိုင်းမှာ တရားအားထုတ်ပုံ အဆင့်ဆင့်ကို လမ်းညွှန်ထားပါတယ်။
- ပထမအဆင့် (သမာဓိထူထောင်ခြင်း): ဝင်လေထွက်လေ (သို့) ဖောင်းပိန် မှတ်တာကနေ စပြီး ဝီရိယ၊ သတိ၊ သမာဓိ မဂ္ဂင်တွေကို ဦးစွာထူထောင်ပါ။
- ဒုတိယအဆင့် (ပရမတ်သို့ ကူးပြောင်းခြင်း): သမာဓိရလာရင် ပုံသဏ္ဌာန်ပညတ်တွေကို လွှတ်ပြီး ထိသည့်သဘော၊ တွန်းသည့်သဘော စတဲ့ ပရမတ်သဘောတွေကို ဉာဏ်နဲ့ကွက်ပြီး ကြည့်ပါ။
- တတိယအဆင့် (ဖြစ်ပျက်မြင်ခြင်း): အကြောင်းတိုက်ဆိုင်မှ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး၊ အကြောင်းကင်းရင် ချက်ချင်းပျောက်သွားတဲ့ “ဖြစ်ပြီး-ပျက်” သဘောကို ရှုမြင်ကာ သမုဒယကို ပယ်သတ်ရပါမယ်။
Conclusion
ဒီစာအုပ်ဟာ ဘုရားရှင်ရဲ့ တရားတော်တွေကို ရိုးရာဓလေ့အနေနဲ့ ကိုးကွယ်ရုံတင် မဟုတ်ဘဲ၊ ကိုယ်တိုင် လက်တွေ့ကျင့်ကြံပြီး ဒုက္ခငြိမ်းရာလမ်းကို ရှာဖွေလိုသူတွေအတွက် အလွန်တန်ဖိုးရှိတဲ့ စာအုပ်တစ်အုပ် ဖြစ်ပါတယ်။ “ ဖြစ်ပျက်ကို လမ်းစဉ် (Means) အဖြစ်သာထားပြီး သမုဒယပယ်ခြင်းဆိုတဲ့ ပန်းတိုင် (End) ကို ရောက်အောင်သွားကြဖို့” ဆရာက တိုက်တွန်းထားပါတယ်။
မှတ်ချက်။ ။ ဤစာစုသည် ဒေါက်တာစိုးလွင် (မန္တလေး) ၏ စာအုပ်မှ အချက်အလက်များကို ကိုးကား၍ အနှစ်ချုပ် တင်ပြခြင်း ဖြစ်ပါသည်။

